دسته دارویی: آنتیبیوتیک
گروه دارویی: پلوروموتیلینها (Pleuromutilines)
شکل دارویی: شربت / محلول خوراکی
شربت تیامولین حاوی ماده مؤثره تیامولین (Tiamulin) است که از گروه آنتیبیوتیکهای پلوروموتیلین محسوب میشود. این دارو در دامپزشکی بهویژه برای مقابله با برخی عفونتهای تنفسی ناشی از باکتریهای حساس، بهخصوص مایکوپلاسما، مورد استفاده قرار میگیرد. تیامولین با مهار ساخت پروتئین در باکتریها، از رشد و تکثیر آنها جلوگیری میکند.
تیامولین در فرآوردههای دامپزشکی برای طیور بهصورت محلول خوراکی نیز وجود دارد و کاربرد اصلی آن در طیور شامل بیماریهای تنفسی مرتبط با Mycoplasma gallisepticum و Mycoplasma synoviae است.
در کبوتر، تیامولین میتواند در صورت تشخیص دامپزشک برای عفونتهای باکتریایی حساس، بهخصوص عفونتهای مرتبط با مایکوپلاسما، مورد توجه قرار گیرد.
مواردی که ممکن است دامپزشک مصرف تیامولین را در نظر بگیرد شامل:
عفونتهای تنفسی مرتبط با مایکوپلاسما
عطسه و ترشحات بینی ناشی از عفونتهای حساس به تیامولین
صداهای غیرطبیعی تنفسی و مشکلات تنفسی مرتبط با عفونت باکتریایی
عفونتهای تنفسی مزمن در گله یا کبوترخانه
برخی عفونتهای باکتریایی ثانویه، در صورت حساس بودن عامل بیماری به دارو
در مطالعات دامپزشکی، استفاده از تیامولین برای کبوترهای مسابقهای مبتلا به برخی گونههای مایکوپلاسما نیز بررسی شده است.
بیماریهای تنفسی میتوانند باعث کاهش توان پرواز، افت آمادگی بدنی، کاهش اشتها و افت عملکرد کبوترهای مسابقهای شوند. در صورتی که علت مشکل یک عفونت باکتریایی حساس به تیامولین باشد، درمان مناسب میتواند به کنترل عامل عفونت کمک کند.
با این حال، هر نوع خسخس، عطسه، آبریزش بینی یا تنفس با دهان باز الزاماً ناشی از مایکوپلاسما یا یک عفونت باکتریایی نیست؛ بنابراین بهتر است علت بیماری قبل از مصرف آنتیبیوتیک مشخص شود.
تیامولین با اثر بر ریبوزوم باکتری و مهار فرآیند ساخت پروتئین، رشد و تکثیر باکتریهای حساس را متوقف میکند. این دارو بهویژه در برابر مایکوپلاسما اهمیت دارد و در طب طیور عمدتاً برای بیماریهای تنفسی مرتبط با این گروه از عوامل استفاده میشود.
مقدار مصرف تیامولین باید بر اساس غلظت دقیق شربت، وزن کبوتر، نوع بیماری و تشخیص دامپزشک تعیین شود.
به دلیل تفاوت غلظت فرآوردههای تیامولین، نمیتوان مقدار مصرف یک محصول را برای تمام شربتها یکسان در نظر گرفت. همچنین دوزهای ثبتشده برای مرغ و بوقلمون نباید بدون محاسبه و نظر دامپزشک مستقیماً برای کبوتر استفاده شوند.
دوز و مدت مصرف: طبق دستور فرآورده و نظر دامپزشک.
تیامولین یک آنتیبیوتیک است و بهتر است تنها در مواردی استفاده شود که عفونت باکتریایی حساس به دارو مطرح باشد.
مصرف بیرویه یا ناقص آنتیبیوتیکها میتواند احتمال ایجاد مقاومت دارویی را افزایش دهد.
در هنگام مصرف دارو از میزان آب خوردن کبوترها باید اطمینان حاصل شود؛ در فرآوردههای خوراکی تیامولین، کاهش مصرف آب در برخی پرندگان گزارش شده است.
تیامولین با برخی داروهای ضدکوکسیدیوز از گروه یونوفورها مانند موننسین، ناراسین و سالینومایسین تداخل مهم دارد و مصرف همزمان آنها میتواند خطر مسمومیت شدید و حتی مرگ را افزایش دهد.
در صورت استفاده همزمان از چند دارو، مکمل یا داروی ضدکوکسیدیوز، ترکیبات آنها باید بررسی شود.
رعایت تهویه مناسب، کاهش تراکم، تمیز نگه داشتن آبخوری و دانخوری و جداسازی کبوتران بیمار، بخش مهمی از کنترل بیماریهای تنفسی است.
در کبوترهای مسابقهای، استفاده مکرر و بدون تشخیص آنتیبیوتیک میتواند باعث کاهش اثربخشی درمانهای آینده شود.
تیامولین بیشتر زمانی مورد توجه قرار میگیرد که شواهد بالینی یا آزمایشگاهی به نفع یک عفونت باکتریایی حساس، بهخصوص مایکوپلاسما، وجود داشته باشد. در منابع دامپزشکی، تیامولین بهعنوان یکی از داروهای مورد استفاده در بیماریهای تنفسی مایکوپلاسمایی طیور شناخته شده است.
شربت تیامولین برای کبوتر یک آنتیبیوتیک از گروه پلوروموتیلینهاست که میتواند در درمان برخی عفونتهای باکتریایی حساس، بهویژه عفونتهای مرتبط با مایکوپلاسما، مورد استفاده قرار گیرد. این دارو در طیور برای بیماریهای تنفسی مایکوپلاسمایی کاربرد شناختهشدهای دارد و سابقه بررسی و استفاده از تیامولین در کبوترهای مبتلا به مایکوپلاسما نیز وجود دارد.
با توجه به تفاوت غلظت شربتها و حساسیت کبوتر به شرایط بیماری، مقدار و مدت مصرف باید بر اساس فرآورده موردنظر و نظر دامپزشک تعیین شود.
توجه: این توضیحات جنبه معرفی محصول دارد و جایگزین تشخیص و تجویز دامپزشک نیست.