دسته دارویی: آنتیبیوتیک
گروه دارویی: فلوروکینولونها
ماده مؤثره: انروفلوکساسین (Enrofloxacin)
غلظت: ۱۰٪ و ۲۰٪
شکل دارویی: محلول خوراکی / شربت
شربت انروفلوکساسین ۱۰٪ و ۲۰٪ یک آنتیبیوتیک وسیعالطیف و باکتریکش از گروه فلوروکینولونها است که برای درمان طیف گستردهای از عفونتهای باکتریایی در پرندگان مورد استفاده قرار میگیرد.
انروفلوکساسین میتواند بر بسیاری از باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی و همچنین برخی گونههای مایکوپلاسما اثر داشته باشد. به همین دلیل این دارو در درمان برخی عفونتهای تنفسی، گوارشی و عفونتهای سیستمیک کبوتر مورد توجه قرار میگیرد.
در صورت تشخیص عفونت باکتریایی حساس، انروفلوکساسین میتواند در کنترل و درمان موارد زیر کاربرد داشته باشد:
عفونتهای دستگاه تنفسی
بیماریهای تنفسی مزمن و عفونتهای مرتبط با مایکوپلاسما
عفونتهای گوارشی و رودهای
کلیباسیلوز (E. coli)
سالمونلوز
پاستورلوز
برخی عفونتهای ناشی از استافیلوکوکها و استرپتوکوکها
برخی عفونتهای باکتریایی ثانویه
عفونتهای ناشی از سایر باکتریهای حساس به انروفلوکساسین
در فرآوردههای خوراکی انروفلوکساسین، کاربرد آن در پرندگان زینتی نیز گزارش شده و برای عفونتهای ناشی از باکتریهایی مانند E. coli، سالمونلا، پاستورلا، کلامیدیا و مایکوپلاسما مورد استفاده قرار میگیرد.
یکی از کاربردهای مهم انروفلوکساسین در کبوتر، کمک به درمان برخی عفونتهای تنفسی باکتریایی است.
علائمی مانند عطسه، ترشحات بینی، گرفتگی مجاری تنفسی، صداهای غیرطبیعی هنگام تنفس، کاهش اشتها و افت توان پرواز ممکن است در بیماریهای تنفسی مشاهده شوند.
انروفلوکساسین در صورت حساس بودن عامل بیماری میتواند به کنترل عفونت کمک کند؛ با این حال، تمام مشکلات تنفسی کبوتر منشأ باکتریایی ندارند و بیماریهای ویروسی، قارچی، انگلی، شرایط نامناسب محیطی و تهویه ضعیف نیز میتوانند علائم مشابه ایجاد کنند.
برخی باکتریهای گرم منفی مانند E. coli و سالمونلا میتوانند باعث مشکلات گوارشی، اسهال، کاهش اشتها، کاهش وزن و ضعف در کبوتر شوند.
در صورت تأیید عفونت باکتریایی حساس، انروفلوکساسین میتواند در برنامه درمانی قرار گیرد. تشخیص دقیق عامل بیماری اهمیت زیادی دارد، زیرا اسهال و مشکلات گوارشی میتوانند دلایل انگلی، تغذیهای یا غیرعفونی نیز داشته باشند.
بیماریهای تنفسی و گوارشی میتوانند باعث کاهش استقامت، افت توان پرواز، کاهش وزن، بیحالی و پایین آمدن آمادگی بدنی کبوترهای مسابقهای شوند.
در صورتی که عامل بیماری نسبت به انروفلوکساسین حساس باشد، درمان مناسب میتواند به کنترل عفونت و بهبود تدریجی وضعیت کبوتر کمک کند.
با این حال، استفاده مکرر از انروفلوکساسین بهصورت پیشگیرانه یا بدون تشخیص بیماری توصیه نمیشود، زیرا مصرف بیرویه فلوروکینولونها میتواند به ایجاد مقاومت دارویی منجر شود.
انروفلوکساسین با مهار آنزیمهای مهمی مانند DNA gyrase در باکتریها، فرآیند همانندسازی و عملکرد DNA باکتری را مختل میکند و در نهایت باعث مرگ باکتری میشود.
این مکانیسم باعث میشود انروفلوکساسین بر طیف نسبتاً گستردهای از باکتریهای حساس اثر باکتریکش داشته باشد.
هر دو فرآورده حاوی ماده مؤثره انروفلوکساسین هستند، اما میزان غلظت ماده مؤثره در آنها متفاوت است.
انروفلوکساسین ۱۰٪ دارای غلظت پایینتر و انروفلوکساسین ۲۰٪ دارای غلظت بالاتری از ماده مؤثره است؛ بنابراین مقدار مصرف این دو فرآورده را نمیتوان یکسان در نظر گرفت.
هنگام استفاده از هر محصول باید غلظت درجشده روی بستهبندی همان فرآورده ملاک قرار گیرد.
انروفلوکساسین برای هر نوع عفونت مناسب نیست و بهتر است مصرف آن بر اساس تشخیص عفونت باکتریایی حساس انجام شود.
از مصرف پیشگیرانه و بیدلیل این دارو خودداری شود.
مصرف طولانی یا مکرر فلوروکینولونها میتواند احتمال ایجاد مقاومت دارویی را افزایش دهد.
مصرف همزمان انروفلوکساسین با برخی آنتیبیوتیکها، بهخصوص تتراسایکلینها و ماکرولیدها، میتواند باعث کاهش اثر درمانی و ایجاد تداخل شود.
مواد حاوی آلومینیوم یا منیزیم میتوانند جذب انروفلوکساسین را کاهش دهند.
هنگام استفاده از محلول خوراکی در آب آشامیدنی، تمیز بودن آبخوریها و مصرف کافی آب توسط کبوترها اهمیت زیادی دارد.
در صورت عدم بهبود علائم پس از شروع درمان، بهتر است علت بیماری و حساسیت عامل عفونی مجدداً بررسی شود.
در کنار درمان دارویی، رعایت تهویه مناسب، نظافت کبوترخانه، کاهش تراکم و جداسازی کبوتران بیمار اهمیت زیادی دارد.
شربت انروفلوکساسین را در محل خشک و خنک، دور از تابش مستقیم نور و در ظرف کاملاً بسته نگهداری کنید.
شرایط دقیق نگهداری میتواند بر اساس فرآورده متفاوت باشد؛ بنابراین اطلاعات درجشده روی بستهبندی محصول باید ملاک نهایی قرار گیرد.
شربت انروفلوکساسین ۱۰٪ و ۲۰٪ برای کبوتر یک آنتیبیوتیک وسیعالطیف و باکتریکش از گروه فلوروکینولونهاست که میتواند در درمان برخی عفونتهای باکتریایی حساس در کبوتر کاربرد داشته باشد.
این دارو بهخصوص در برخی عفونتهای تنفسی، گوارشی و سیستمیک و عفونتهای مرتبط با باکتریهایی مانند E. coli، سالمونلا، پاستورلا و مایکوپلاسما مورد توجه قرار میگیرد.
انتخاب غلظت مناسب و مدت درمان باید بر اساس نوع فرآورده، شرایط کبوتر و تشخیص دامپزشک انجام شود. استفاده خودسرانه یا مکرر از انروفلوکساسین توصیه نمیشود.
توجه: این توضیحات برای معرفی محصول تهیه شده و جایگزین تشخیص و تجویز دامپزشک نیست.